(od łacińskiego słowa apis oznaczającego pszczołę) to lecznicze zastosowanie produktów wytwarzanych przez pszczoły. Produkty pszczele obejmują miód, pyłek, wosk pszczeli, propolis, mleczko pszczele oraz jad pszczeli. Niektóre z leczonych schorzeń to: stwardnienie rozsiane, zapalenie stawów, rany, ból, dna moczanowa, półpasiec, oparzenia, zapalenie ścięgna i infekcje. Wielcy filozofowie i lekarze, tacy jak Arystoteles i Hipokrates, byli zafascynowani pracowitymi pszczołami. Budowali dla nich ule, by móc badać ich złożoną społeczność i zbierać miód na własne potrzeby konsumpcyjne. Jednym z najstarszych zastosowań miodu (pierwsze ślady pochodzą już z 2500 roku p.n.e.) wykorzystywanym po dziś dzień jest leczenie ran i poparzeń Starożytni Egipcjanie wykorzystywali miód w wielu różnych lekach. Istnieje dokument zawierający instrukcję opatrywania polegającą na stosowaniu miodu bezpośrednio na uszkodzoną część ciała i owijaniu jej szmatką. Miód stosowano na otwarte rany, rany cięte, oparzenia lub owrzodzenia w celu wysuszenia rany i jej skutecznego wyleczenia dzięki wytworzeniu przez miód bariery zapobiegającej dalszej infekcji. Rany goiły się pozostawiając jedynie niewielkie blizny. Wiele właściwości miodu może przyczyniać się do jego zdolności zwalczania infekcji i wspomagania procesu gojenia.Wysoka zawartość cukrów „wyciąga" z ran stany zapalne i gromadzący się płyn na zasadzie osmozy. Miód zapobiega rozwojowi bakterii dzięki kwaśnemu odczynowi oraz enzymom produkującym niewielkie ilości nadtlenku wodoru (wody utlenionej). Jego zdolność do utrzymywania wilgoci wokół rany przyspiesza gojenie i zapobiega bliznowaceniu. Miód zawiera również składniki pochodzące z roślin wykorzystywanych przez pszczoły do jego produkcji i spekuluje się, że niektóre z tych składników mogą dodatkowo wspomagać leczenie ran oraz działanie przeciwbakteryjne miodu.